‘Maar het was allemaal niet zo bedoeld’: over discriminatie en schuld

Vorige week was in De Standaard een debat te volgen over de toegang van mensen met een verstandelijke beperking tot culturele voorstellingen. In het kader van die discussie werd de volgende uitspraak gedaan: ‘We hangen dus geen bordje buiten met “Gehandicapten niet toege­laten”, (…) maar wel “Geen toegang voor wie de voorstelling stoort”.’ De implicatie lijkt te zijn dat hoewel het eerste duidelijk laakbaar is, dat niet geldt voor het tweede. Iedereen wordt gelijk behandeld dus is er geen discriminatie, lijkt de redenering. Continue reading “‘Maar het was allemaal niet zo bedoeld’: over discriminatie en schuld”