Entre distanciation sociale et réunions virtuelles : quel contrôle parlementaire en temps de pandémie ?

Au cours du mois de mars 2020, l’Europe est devenue l’épicentre de la pandémie du Covid-19. Dans ce contexte, des mesures extraordinaires ont été prises par les États pour endiguer l’épidémie et réduire le risque de saturation des hôpitaux. La Belgique n’est pas épargnée par ce virus, qui bouleverse le fonctionnement de l’ensemble de notre société. L’objet du présent texte est d’examiner une des conséquences institutionnelles de la pandémie en Belgique, à savoir son impact sur le fonctionnement des assemblées parlementaires.

Continue reading “Entre distanciation sociale et réunions virtuelles : quel contrôle parlementaire en temps de pandémie ?”

Van Heathrow naar Parijs: niet de rechter vliegt uit de bocht…

Op 27 februari sprak het Hof van Beroep van Engeland en Wales zich in negatieve zin uit over de overheidsplannen om de luchthaven van Heathrow uit te breiden met een derde landingsbaan. Bij de totstandkoming van die plannen hield de staatssecretaris immers geen rekening met het Parijsakkoord. Milieuorganisaties bejubelden het arrest meteen na verschijnen als een overwinning in de strijd tegen de klimaatverstoring. Anderen gingen dan weer de barricades op om het juridisch activisme van het hof te hekelen. Ook reguliere nieuwskanalen kopten met spraakmakende titels als ‘Heathrow botst op klimaatakkoord’. Beide kampen lezen echter te veel in het arrest. Hoog tijd om scherp te stellen wat het arrest precies inhoudt en om ruimer aan te kaarten dat onvoorzichtige berichtgeving over rechtspraak tot misplaatst debat leidt. Continue reading “Van Heathrow naar Parijs: niet de rechter vliegt uit de bocht…”

Jeugddelinquentierecht in Brussel: de hoofdpijn van de hoofdstad

Bruxelles, ça bouge – en dat is met betrekking tot het jeugddelinquentierecht niet anders. Afgelopen maand doken opnieuw verontwaardigde krantenkoppen op over de vrijlating van Brusselse jongeren ten gevolge van plaatsgebrek in de jeugdinstellingen. Bovendien is de nieuwe regelgeving bijna een jaar na datum nog steeds niet in werking. Het schepencollege van Vorst keurde vorig jaar wel reeds de komst van de eerste jeugdinstelling in Brussel goed, maar ook die zal pas in 2023 operatief zijn. Hoog tijd om de juridische complexiteit van onze hoofdstad te belichten, die verklaart waarom het jeugddelinquentierecht daar tot kopzorgen leidt. Continue reading “Jeugddelinquentierecht in Brussel: de hoofdpijn van de hoofdstad”

Stilstand in de bouw: wie betaalt de rekening ?

De coronacrisis doet ook voor de in uitvoering zijnde overheidsopdrachten tal van vragen rijzen. Heel wat aannemers zagen zich genoodzaakt de werkzaamheden stil te leggen en beroepen zich op ‘onvoorzienbare omstandigheden’. Zij rekenen erop dat de opdrachtgevers het opgelopen nadeel zullen compenseren. Maar kunnen ze daar inderdaad van uitgaan? In deze blogpost bepleit prof. dr. David D’Hooghe alvast een duidelijkere communicatie over de verhouding werk (‘blijf aan het werk’) en gezondheid (‘blijf in uw kot’). Continue reading “Stilstand in de bouw: wie betaalt de rekening ?”

Redelijke aanpassingen bij handicap: leerkracht en arbeidsrechtbank buizen werkgever

In een vonnis van 10 januari 2020 veroordeelde de arbeidsrechtbank van Charleroi de stad Charleroi voor het onvoldoende aanbieden van redelijke aanpassingen aan een leraar met een handicap binnen een gemeentelijke school. Deze blogpost analyseert het vonnis en de implicaties die het heeft voor de interpretatie van redelijke aanpassingen.

Continue reading “Redelijke aanpassingen bij handicap: leerkracht en arbeidsrechtbank buizen werkgever”

Intertemporeel recht (deel 3): de toetsing van intertemporeel recht aan hogere rechtsnormen door het Grondwettelijk Hof

Uit de blogpost van dr. Thijs Vancoppernolle en deze van Jeroen Van Nieuwenhove blijkt dat wetten en besluiten hun eigen intertemporele werking kunnen bepalen, dat anders de algemene intertemporele regels worden toegepast, en dat de wetgevende praktijk op dat vlak weinig consistent is. De wetgever heeft nochtans geen vrij spel: de keuzes die hij maakt, moeten de grondrechtentoets kunnen doorstaan. Hieronder overloopt Willem Verrijdt de rechtspraak van het Grondwettelijk Hof ter zake in vogelvlucht. Continue reading “Intertemporeel recht (deel 3): de toetsing van intertemporeel recht aan hogere rechtsnormen door het Grondwettelijk Hof”

Intertemporeel recht (deel 2): Rechtsregels als tijdmachines. Over intertemporeel recht in rechtsregels

Een belangrijk en toch onderschat onderdeel van rechtsregels is de uitwerking ervan in de tijd. De vraag of een bepaald rechtsfeit onder de oude of de nieuwe wet valt, duikt regelmatig op en kan niet altijd duidelijk worden afgeleid uit de tekst van de rechtsregel zelf. In een eerste van drie blogposts over intertemporeel recht pleitte dr. Thijs Vancoppernolle voor een technische en inhoudelijke herijking van het algemene intertemporele recht. In deze tweede blogpost wordt ingegaan op de vraag hoe rechtsregels zelf op een duidelijke wijze de uitwerking ervan in de tijd kunnen regelen… maar dat lang niet altijd doen. Continue reading “Intertemporeel recht (deel 2): Rechtsregels als tijdmachines. Over intertemporeel recht in rechtsregels”

Wie Aalst lacht, laatst lacht?

Zoals vorig jaar, gaf ook deze editie van Aalst Carnaval aanleiding tot commotie over de karikaturale afbeelding van joden door enkele wagens in de Carnavalsstoet. Eerder besliste Unesco om Aalst Carnaval te schrappen van de representatieve lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid. Ook Unia moest zich uitspreken over de kwestie. In de onderstaande post belicht dra. Marike Lefevre de gebeurtenissen die voorafgingen aan de editie van dit jaar.

Continue reading “Wie Aalst lacht, laatst lacht?”